Porównanie poziomu naukowego oraz parametrów technologicznych wskazuje na znaczną przewagę projektu European Silicon nad innymi rozwiązaniami stosowanymi do tej pory na świecie w danej branży. Informacje na ten temat pochodzą z opinii o innowacyjności przygotowanej przez Politechnikę Częstochowską.
  • Znane jest w świecie rozwiązanie wykorzystujące energię gazów poreakcyjnych do produkcji energii elektrycznej z wykorzystaniem obiegu wodnego Clausiusa – Rankine’a i turbinę parową [Kolbeinsen L., Linstad T., Tveit H., Bruno M., Nygaard L. – Energy recovery In the Norwegia Ferro Alloy Industry. The Norvegien Ferroalloy Research Organization, SINTEF, Trondheim 1999, 165-177]. W rozwiązaniu tym gazy poreakcyjne są spalane wyłącznie w powietrzu zasysanym do kołpaka z otoczenia poprzez częściowo otwarte okna technologiczne. Prowadzi to do rozwlekłego spalania gazów poreakcyjnych i częściowego omywania przez płomień powierzchni grzewczych w kołpaku. Objawia się to intensywnym osadzaniem pyłów na niskotemperaturowych powierzchniach grzewczych i jest źródłem korozji rur. Rozwiązanie to jest również kosztowne inwestycyjnie.
  • Znane jest również rozwiązanie Mannesmann Demag Metallgewinnung [Reichelt Dr., Tarh Dr., Hajduk W., Fettweis W. – Energy Recovery on Submerged Arc Furnaces, Dokument Mannesmann Demag Metallgewinnung, Duisburg] wykorzystujące kocioł parowy dla produkcji energii elektrycznej. W rozwiązaniu tym gazy poreakcyjne są spalane w kołpaku wyłącznie w strumieniu powietrza zasysanego z otoczenia przez częściowo otwarte okna technologiczne w ściankach bocznych.
  • Znane jest również rozwiązanie Elkem [Aase E. – Electric reduction furnaces for high grade ferro – silikon and silikon metal with energy recovery systems. Paper presented at exhibition Elektro – 82 in Moscow, July 26, 1982] stosujące obieg wodny Clausiusa – Rankine’a z turbiną parową kondensacyjną lub przeciwprężną. W rozwiązaniu tym w kołpaku zabudowane są również niskotemperaturowe powierzchnie wodne, a na których intensywnie osiadają się pyły utrudniające stabilną eksploatację instalacji. Spalanie gazów odbywa się w strumieniu powietrza zasysanego z otoczenia, co nie stwarza warunków do szybkiego wypalenia gazów poreakcyjnych.
Natomiast w zasadzie nie są znane powszechne rozwiązania techniczne, gdzie czynnikiem roboczym otrzymanym z odzysku ciepłą z gazów poreakcyjnych jest gorące powietrze wykorzystywane do napędu turbiny gazowej rozprężnej, chociaż nie można wykluczyć istnienia nielicznych urządzeń tak jak zostało to zaprojektowane w niniejszym projekcie.
 
Wg opinii: „na podkreślenie zasługuje również mocno rozbudowany układ doprowadzenia powietrza dopalającego gazy poreakcyjne świadczący o dogłębnej wiedzy autorów projektu odnośnie mechanizmów spalania CO i węglowodorów. W ten sposób stworzono bardzo dogodne warunki do całkowitego i zupełnego dopalania gazów poreakcyjnych.”